Skip to main content

Verslag van de Tweede Internationale Conferentie van Erkenbrand

Zaterdag 14 oktober was een grootse dag voor Erkenbrand. Het was de dag van de jaarlijkse conferentie, alweer de tweede in ons bestaan. Als blanke broeders en -zusters (jazeker!) brachten we een groot deel van de dag met elkaar door. We hebben kunnen genieten van de toespraken van vier leidende figuren binnen alt-rechts, we hebben sociale contacten kunnen leggen of onderhouden, we hebben het glas geheven op onze successen en tot slot hebben we handenwrijvend plannetjes kunnen smeden voor de toekomst van onze organisatie.

Het was een prachtige dag, hoewel niet iedere toespraak een vrolijke noot had. Hoe kan dit ook anders? We leven in een tijdsgewricht dat wij graag zouden bewegen naar de goede kant, ondanks de duisternis van alledag. Tegelijkertijd klonken er ook geluiden van hoop. Als blanken hebben we veel om trots op te zijn. Dit moeten wij nooit vergeten. Dit is iets dat wij moeten koesteren.

De conclusie van de dag is dat Erkenbrand zeker een organisatie is die in beweging is. Het bezoekersaantal is verdubbeld ten opzichte van de vorige conferentie, wij telden 240 bezoekers over de loop van de dag. Bezoekers kwamen uit binnen en buitenland. Zo was er o.a. een delegatie aanwezig van Alliance of European National Movements (AEMN), Suomen Sisu, Gouden Dageraad, EKRE en London Forum. De conferentie is opgenomen door de mannen van Red Ice en het Finse Suomen Sisu. Dank aan deze organisaties voor het tonen van Europese saamhorigheid. Het was ontegenzeggelijk de grootste alt-rechtsconferentie in continentaal Europa tot op heden. De website waarop u deze tekst leest krijgt steeds meer bezoekersaantallen. De artikelen worden steeds vaker gedeeld op sociale media. We zijn nog niet zo lang geleden begonnen met een nieuwspodcast.

Erkenbrand mag trots zijn op wat zij in haar korte bestaan heeft bereikt. Dit is echter geen reden om zelfgenoegzaam te worden. Veel uitdagingen liggen nog voor ons, uitdagingen die we nu soms niet eens kunnen vermoeden. Om die reden moeten we ons blijven versterken. We moeten ook onze inzet, sociale reikwijdte en initiatieven verdubbelen.

Bij deze een dankwoord aan de organisatie voor een geslaagde dag.

Na een korte inleiding en een indrukwekkende minuut stilte voor allen die gevallen zijn in de strijd voor een beter Europa waren de sprekers aan het woord. Hieronder volgt een samenvatting van hun woorden.

 

Guillaume Durocher

De diagnose die Guillaume Durocher stelt van de toestand in het westen is vrij somber. Op zeer ernstige wijze zijn wij Europeanen in Europa of waar dan ook ontworteld, losgesneden van onze geschiedenis, onze voorouders, onze erfenis. De verbinding met de eeuwen, onze voorouders, ons nageslacht, het verleden, de toekomst, het gevoel van bloed en bodem, onze raciale oorsprong, is de vetgemeste, verwende, losgeslagen, hersenloos consumerende westerling kwijt. De leegheid heerst. De moderne mens is als een blinde, struikelend in het donker, niet wetend waarvan hij kwam en niet wetend waar hij heen moet. Louter meer welvaart, meer consumptie, meer koopkracht, meer gelijkheid en meer vernietiging van haar eigen oude eer en glorie, lijkt haar te drijven, daarin geleid door het globalisme, het grote geld, het postmoderne nihilistische paradigma, waarin alles subjectief is en schoonheid en goddelijkheid slechts constructen zijn. Waarin alle waarheid hooguit een mythe is maar die toch, als ze cultuurmarxistisch van aard is, als het evangelie wordt beleden.

We zijn onszelf kwijtgeraakt. Liefdeloos naar onze voorouders, onverschillig naar elkaar en naar ons Europa dat wordt verkwanseld. Zo is het EU-project ook een liefdeloos project, gekaapt door de links-liberale mens. Deze links-liberale mens heeft zich ingespannen voor de atomisering en fragmentatie van onze samenleving, door zorgtaken die voorheen werden aangevat door kerk en gemeenschap naar zich toe te trekken, door via de staat als plaaatsvervangende vader ons financieel van elkaar los te maken, met grote gevolgen voor het traditionele gezin en traditionele verhoudingen en door de grootschalige import van vreemde, vaak zelfs barbaarse volken op een ongekende schaal. Dit alles heeft vervreemding en ontworteling veroorzaakt. De gemeenschapszin, de saamhorige identiteit van de Europese gemeenschappen, heeft enorme averij opgelopen door het stompzinnige, nihilistische beleid van ‘onze’ elite.

Europa bevindt zich in crisis die geestelijk van oorsprong is. Hij kent twee kanten. Eén is de doorgesneden band met onze voorouders, wier bloed en erfenis we niet meer eren, twee is de verdwenen band met het Goddelijke, het Hogere, de Natuur, de Bron. De gelovige mens weet zich verbonden met de kosmos. Hij heeft een plaats daarin. De moderne mens is letterlijk van het Goddelijke en elke hogere zingeving los. Iedere cultuur is innig verweven geweest met en gevormd door religie, iedere stam had z’n taal, z’n goden, z’n riten. Dit is de westerse mens kwijt en daarom gaat hij verloren. Hij gelooft nergens meer in en verlaagd zich verder door tot in het absurde alles en iedereen dezelfde rechten toe te kennen. Dat is zijn nieuwe religie. Veel meer qua moraal heeft de moderne mens niet te bieden. We moeten ons dus niet verbazen over de epidemie van depressie, zelfmoord, echtscheiding, vetzucht, verslaving en passiviteit, noch over de oeverloze hoeveelheden stompzinnige banaliteit op tv en andere media.

Er is een algemene ineenstorting van intellect en moraal, een verdwijnen van sociale cohesie en goed burgerschap. Het evangelie van de globalisten luidt: geld, geluk, gelijkheid. In werkelijkheid brachten ze ellende, verbrokkelde harmonie, culturele en etnische spanningen, vervreemding, ontworteling, leegte en (gender)verwarring. We leven niet goed, zijn losgesneden van onze wortels, zijn geïnfantiliseerd, gedomesticeerd, gedemoraliseerd.

Het antwoord moet komen van zingevende, betekenisgevende verbondenheid met ons bloed, onze erfenis, ons voorgeslacht, onze wortels, onze Europese identiteit, onze natuur, maar ook met het Hogere, het Goddelijke, de Natuurwetten, de Kosmos en Aarde uit wier schoot wij ontsproten. Het is een hernieuwde liefde voor deze volstrekt normale zaken die ons uit het dal moet trekken. Het zal moeten leiden tot een toekomst van betekenis en verbondenheid. We moeten wakker worden, ons inspannen en waarschuwen.

We kunnen het tij keren.

 

Millennial Woes

De toespraak van Millennial Woes was zeer duister en somber. Ofwel het Westen en haar beschaving zoals we die kennen gaat ten onder, ofwel er breekt ergens in de toekomst een grootschalige rassenoorlog uit waarin we zullen triomferen, onze beschaving redden en op Faustische wijze doorgaan met het exploreren van natuur en heelal zoals dat in de aard van de westerling ligt. Andere mogelijke scenario’s kwamen niet aan de orde, wat deze schrijver een zwak punt vindt. Tussen zwart en wit bestaan immers vele tinten grijs en de toekomst zit vol onverwachte wendingen.

Het zal volgens Millennial Woes eerst van kwaad tot erger gaan omdat de elite ideologisch volslagen gevangen zit in haar eigen, haast religieuze dogma van een ultralinkse uitleg van mensenrechten, asielzoekersrechten, vulgair feministisch radicalisme en het blinde geloof in de gelijkheid van alle volkeren en culturen, zodat zij zelfs de islamisering en afrikanisering van de westerse beschaving bejubelt.

Hieraan kan worden toegevoegd de enorme instroom van kansarme mensen uit derdewereldlanden die niet te verenigen zijn met onze manier van leven. Via gezinshereniging blijft deze aanzwellen tot kolossale vloedgolf. Daarbij zetten de vreemdelingen hun hoge geboortecijfer voort binnen onze grenzen. Voeg daaraan toe de vergrijzing van autochtonen, een eufemistische term die verhult dat onze eigen vrouwen door het feminisme, althans de cultuurmarxistische interpretatie daarvan, nauwelijks meer kinderen krijgen. Echt feminisme staat voor trots toegewijd moederschap en zorg voor het gezin, zonder de vrouw te ontdoen van haar mogelijkheden tot zelfontplooiing. Door dit alles lijkt dan een demografisch-culturele apocalyps onafwendbaar.

Ons einde is al haast onontkoombaar als er niet snel wat veranderd. Europa islamiseert en ze islamiseert razend snel. Nog een jaar of veertig en een kantelpunt is bereikt. Het enige wat moslims hoeven te doen is voortplanten om Europa uiteindelijk als overrijpe vrucht te kunnen plukken. De democratie verschaft hun uiteindelijk immers de middelen via meerderheid van stemmen de macht te kunnen grijpen en de democratie af te schaffen. Volgens Millennial Woes, zal ook de linkse intelligentsia zich uiteindelijk tegen de overname van Europa door de islam keren, maar zal dit veel te laat gebeuren, lang nadat het Europese, blanke en postchristelijke kalf verdronken is, zodat dus zware fysieke strijd de enige uitweg lijkt. Laten we dus hopen dat het nooit zo ver zal komen en dat ombuiging in goede richting voor die tijd nog zal plaatsvinden en het gezond verstand zal zegevieren.

Een ieder heeft de plicht zich hiervoor in te spannen.

 

Robert Steuckers

De Brusselse schrijver en publicist Robert Steuckers was de derde spreker en dat deed hij als eerste in het Nederlands, om vervolgens een samenvatting in de Engelse taal te geven. Als vooraanstaand lid van het Franse Nieuw Rechts hield hij een doorwrocht filosofisch betoog. Zijn voordracht behandelde de Verlichting, een denkstroming die volgens Steuckers voor een belangrijk deel verantwoordelijk is voor de problemen waar we vandaag mee kampen. Het liberalisme, het mensenrechtendiscours en de politieke correctheid zijn uiteindelijk allemaal terug te voeren op de Verlichting. Zij is zowel door links als door rechts omarmd maar ook bekritiseerd en dat is volgens Steuckers nog steeds nodig.

Steuckers onderscheidt drie stromingen binnen de Verlichting. De Angelsaksische richting van onder ander John Locke heeft op het moderne Westen de meeste invloed. Er waren echter nog twee stromingen: de tweede was een staatkundig-technologische richting die werd begunstigd door de zogenaamde ‘Verlichte Despoten’. Deze koningen een heersers streefden naar een snelle modernisering van hun landen ten gunste van de bevolking. Frederik de Grote van Pruisen is hierbij het lichtende voorbeeld. Ook onze eigen koning Willem I kunnen we als verlicht despoot beschouwen.

De derde stroming vond zijn belangrijkste expressie in de filosoof en dichter Johann Gottfried Herder. Deze zag in de Angelsaksische stroming een gevaar voor de sociale ontwikkeling. Tegenover de idee van de mens als een onbeschreven blad en de ontworteling stelde hij twee principes uit de klassieke oudheid: het Latijnse “Durf te weten” (sapere aude) en het Griekse “Ken uzelf” (Γνῶθι σαυτόν). Ook iemand als Hannah Arendt zag de gevaren van het Verlichtingsdenken en de banaliteit die van dit denken het gevolg was en die de menselijke vrijheid bedreigt. Vanaf de jaren zeventig sloot Nieuw Rechts zich hierbij aan en bekritiseerde met name de pseudoreligie van de mensenrechten, die alle vormen van wortels en eigenheid ontkent. Steuckers stelde dat er geen vrijheid kan zijn zonder geheugen.

Met name in Frankrijk manifesteerden de propagandisten van de ‘banale’ Verlichting zich heel sterk. Een bekende, hedendaagse schrijver in deze richting is Bernard-Henri Lévy, die in zijn boek “L’Idéologie française” werkelijk alles aanvalt wat eigen is aan het Franse volk. Ook het neoliberalisme is een uitwerking van deze banaliteit. Zij maakt talrijke slachtoffers, zowel op het vlak van de economie als op het vlak van de identiteit.

Hoe dan opnieuw een gouden tijdperk bereiken? Steuckers zit veel in positiefs in het concept ‘archeofuturisme’ van de Franse schrijver Guillaume Faye. Deze stelt dat we de technologische vooruitgang moeten aanvaarden, maar ook aan onze wortels moeten vasthouden. Volgens Steuckers leven we in een beslissende tijd, een tijd van kairos. Er staan grote dingen te gebeuren.

Hij hoopt – en hierbij wierp een blik in de zaal richting het aanwezige publiek – dat iemand de kans grijpt om op dit moment in de tijd een grootse rol te gaan vervullen.

 

Jared Taylor

De laatste spreker van de conferentie was Jared Taylor, hoofd van ‘American Renaissance’. Taylor heeft een wat ongebruikelijke voorgeschiedenis: hij groeide op in Japan als zoon van zendelingenpaar. Doordat hij op jonge leeftijd Japans leerde spreken, is hij deze taal en cultuur machtig tot in al  haar subtiliteiten. Hij kon dan ook later een succesvolle consultancy firma opzetten, die Amerikaanse bedrijven adviseerde bij de handel met Japan.

De Japanse immigratiepolitiek zou een bron van inspiratie vormen voor Taylors eigen ideeën. Zoals bekend laat Japan niet of nauwelijks immigranten toe, vanuit hun streven om de Japanse cultuur te bewaren. Taylor zag gedurende zijn leven hoe zijn eigen land, de Verenigde Staten, van een 90% blank land in de jaren zestig, in rap tempo veranderde in een grotendeels Afrikaans-Amerikaans en Latijns-Amerikaans land. Binnen 10 jaar zullen blanken waarschijnlijk een minderheid vormen in de VS.

In de jaren negentig begon Taylor met het maken van video’s, aanvankelijk vanuit het idee om een tijdsdocument achter te laten, zo legde hij tijdens zijn toespraak uit. Hij wilde het nageslacht laten weten dat niet iedere blanke Amerikaan gevallen was voor de waanzin van de diversiteitsreligie. Van videodocumentalist groeide hij uit tot één van de meest prominente belangenbehartigers voor blanken. Nog af en toe verschijnt hij op de Japanse TV, waarbij hij moet verklaren waarom Japanners en andere volkeren een eigen land willen, maar dat blank Amerika zijn land weggeeft en ook nog gelooft dat dat een goede zaak is.

Diversity is Strength’ is het gangbare motto, terwijl al het wetenschappelijk onderzoek naar het onderwerp laat zien dat diversiteit schadelijk is voor een gemeenschap. Een blik op een ‘diverse’ stad als Detroit maakt dat eigenlijk al duidelijk. Waarom blijft dat motto dan bestaan en verdwijnt het niet gewoon? Als een mogelijke verklaring noemde Taylor dat de diversiteitsreligie als een soort valse troost is gaan dienen. Terwijl je volk vervangen wordt, houd je jezelf voor dat het niet uitmaakt, of dat het er alleen maar beter op zal worden.

Van Taylor hoef je echter geen defaitisme te verwachten. Hij is in zijn voorkomen mild en beheerst, maar met zijn woorden deelt hij hamerslagen uit. Angela Merkel noemde hij vanwege haar roekeloze immigratiepolitiek de grootste verrader sinds Ephialtes, de Griekse boer die de Perzen achter de Griekse linies leidde, zodat zijn volk in de rug kon worden aangevallen. Als de huidige invasie fataal zal blijken voor de Europeanen, dan wacht onze cultuur hetzelfde lot. “If Europe dies, so does everything we love”.

Taylor wil radicale verandering maar pleit tegen gebruik van geweld. Over Charlottesville zei hij dat de alt-rechtse demonstranten beter lijdelijk het geweld van de tegendemonstranten hadden kunnen ondergaan. Alleen al de voorbereiding op de verdediging bij een gewelddadige confrontatie, zoals het dragen van helmen en schilden, schrikt het grote publiek af. Want uiteindelijk gaat het erom de massa te overtuigen zich te keren tegen de diversiteitsreligie. Als er eenmaal voldoende kritische massa is verzameld, kan de nodige verandering plaatsvinden en het repareren van onze landen beginnen.

Zoals u heeft kunnen lezen: we hebben kunnen luisteren naar vier sprekers van een voortreffelijk niveau, ieder met hun eigen invalshoek. Bij deze ook een dankwoord aan hen voor hun aanwezigheid en bereidwilligheid om ons iets te leren. Het lijkt mij een mooi streven om volgend jaar weer te verdubbelen in bezoekersaantallen. We moeten vertrouwen in elkaars kennis, kunde en wil om Nederland en Europa te verbeteren. Erkenbrand zal ernaar streven hierbij een rol van betekenis te spelen.

We komen eraan!

One thought to “Verslag van de Tweede Internationale Conferentie van Erkenbrand”

  1. Het was inderdaad een prachtig evenement. Heel blij kennis te hebben gemaakt met Jared Taylor en te kunnen spreken met die Spartaan van Gouden Dagraad.

Reacties zijn gesloten.