Skip to main content

Politie-iftars: een onbedoelde boodschap

Wanneer bij mohammedanen aan het einde van een dag in de Ramadan weer wordt gegeten, gebeurt dit tijdens een zogeheten iftar, een avondmaaltijd waarbij een dagtekort aan eten vlak voor het slapengaan wordt aangevuld door middel van een nachtelijke schranspartij. Nu had iedere Nederlander prima de oude dag kunnen bereiken zonder kennis te nemen van alle markante gebruiken uit het islamitische geloof, maar helaas heeft men van hogerhand besloten dat wij gedwongen in hetzelfde land moeten wonen als een steeds verder uitdijende groep met nogal wat licht ontvlambare mensen met een, laten we zeggen, niet al te vriendelijke houding ten opzichte van de autochtone bevolking. Dit alles in het kader van het multiculturele experiment, uiteraard.

politieIftar

Welnu, in zulk een geval kan het zogezegd niet lang duren voordat Nederlanders op meer of minder vrijwillige wijze in aanraking komen met bepaalde tradities uit de maangodsdienst. Nu wil ‘in aanraking komen met’ nog niet per se ‘deelnemen aan’ inhouden, maar goed. De eerste groep Nederlanders die beroepshalve niet onder contact met moslims uit kan, laat zich raden: dat is uiteraard de politie. Inmiddels al een tijdje lang bezoekt de politie iftars om zo hun ‘diversiteit’ en omarming van de multiculturele dwaalleer te tonen, in bredere zin een schaapachtig gebruik waarin iemand tegen beter weten in iets belachelijks doet om aan anderen te laten zien hoe toegewijd men wel niet is met betrekking tot iets dat goed heet te zijn (in het Engels ook wel virtue signalling genoemd).

Hier is nogal een lading (terechte) kritiek op gekomen, voornamelijk omdat het impliceert dat mohammedanen een uitzonderingspositie hebben ten opzichte van andere bevolkingsgroepen en geloven. Tenslotte, er is heel wat voor nodig om de politie achter de lasergun vandaan te laten komen en kostbare tijd te verdoen waarin ook verkeersboetes hadden kunnen worden uitgeschreven en aangiftes in het ronde archief hadden kunnen worden gedeponeerd. Dit terwijl de politie nooit in uniform naar kerken komt of Chinees nieuwjaar viert. Het contrast is er dus, maar is de nog meer impliciete boodschap niet een hele andere dan het op een voetstuk tillen van de islam?

Wie vereerd wordt met een bezoek van de politie, heeft meestal iets vervelends gedaan of iets vervelends meegemaakt. Waarom ook zou een politieagent in diensttijd naar een kerk gaan? Wat voor een verbintenis heeft de politie met een kerk, of met een groep Chinese nieuwjaarsvierders? Het zou even logisch zijn als de douane die Carnaval bezoekt of de belastingdienst die gaat fierljeppen, tenslotte zijn er amper Chinese en christelijke criminelen en de politie is toch een beetje onlosmakelijk verbonden met wetsovertredingen. Waarom bezoekt de politie dan wel een uitgesproken islamitische festiviteit? Zou er soms een uniek verband bestaan tussen moslims en criminaliteit, iets dat bij andere bevolkingsgroepen dus niet het geval is? Ik denk dat de lezer het antwoord wel kan raden. Het kan ook ongezegd blijven, want de politie heeft het hiermee al gezegd. Wellicht niet met zoveel woorden, maar de goede verstaander heeft maar een half woord nodig.

De politie geeft hiermee een volledig verkeerd signaal af. Zij is bezig een zeer specifieke groep inwoners en uitnemers van Nederland tevreden te stellen i.p.v. daadkrachtig op te treden om deze groep te disciplineren. Ook verzaakt zij in haar taak de orde te handhaven. Eigenlijk heb ik het idee dat dit soort beleid enkel tot stand kan komen door een chronisch lage bloedsuikerspiegel. Bovenaan staat ook nog eens dat deze vorm van beloning onterecht is. Ieder jaar weer is er extra politie-inzet gedurende de ramadanperiode. Niet vreemd, men wordt in meerdere opzichten naar wanneer men te weinig eet.

Aan de politie, door wel te iftarren is de hoofddoekjes-bij-politie slechts een symbolische discussie: U geeft al blijk van gebrek aan neutraliteit. Zo’n sterke arm van de wet verliest snel haar kracht en wie geen kracht heeft, krijgt en verdient geen respect.

Casper van Daelderen

2 thoughts to “Politie-iftars: een onbedoelde boodschap”

Reacties zijn gesloten.