Skip to main content

Noord-Germaanse folklore in Nederland

Het Noorse muziekproject ‘Wardruna’ met zijn oprichter, zanger en multi-instrumentalist Einar Selvik verzorgde op 15 Oktober 2017 een prachtig optreden in Tivoli te Utrecht.

In 2009 verraste de band het publiek met het debuutalbum “Gap var Ginnunga” wat het eerste deel van een geplande trilogie was.

In de jaren daarna besteedde de groep er veel tijd aan hun project om te zetten naar een live format en dus het vormen van een live band. Dit resulteerde in een aantal speciale optredens, waaronder een concert bij het 1100 jaar oude Gokstad-schip in het Vikingmuseum in Noorwegen.

Hoog tijd dus om in deze herfstmaand Wardruna eens van dichtbij te gaan aanschouwen in Nederland, het land waar het voor zanger Einar Selvik altijd voelt als “thuiskomen”, zoals hij zei. Een uitspraak die door het publiek met luid applaus werd ontvangen.

Fans uit vele verschillende Europese landen verzamelden zich in de Utrechtse binnenstad op deze zonnige dag, om even later met het voorprogramma ‘Kaunan’ de wereld van het oude Noorden te betreden. Het publiek was overduidelijk in een goede stemming, en al gauw opgewarmd.

Diepe bassen, trommels en geschal van grote hoorns door twee blazers kondigden aan waar iedereen op had gewacht: Wardruna, met hun donkere folkmuziek op traditionele instrumenten met teksten in het Oudnoors. Mooie en intense mannelijk- en vrouwelijke zang zorgde samen met de klanken uit de oude instrumenten voor een grote diepgang.

Beperkte tekst en uitleg tussen de liederen door zorgde voor een mooi doorlopend geheel. Pas tegen het einde, bij het lied “Helvegen”, werd er langere uitleg gegeven over dit unieke stuk, dat velen zien als een van hun mooiste nummers. Het is een lied over sterven, overgaan en loslaten. Het beschrijft hoe de overledene na de dood naar de volgende fase wordt begeleid door onze voorouders.

Meegenomen door de indrukwekkende afwisselingen in de opzwepende en slepende ritmes gaf de muziek een gevoel dat we met zijn allen midden in het leven staan, maar wel hard aan moeten werken om hiervan te kunnen blijven genieten en het door te geven op volgende generaties. Folklore is ons cultureel erfgoed en dit zo te beleven voelt als thuiskomen en één worden met allen die dit samen willen vieren.

Tegen het einde van het optreden vertelde Einar waar de passie voor zijn muziek vandaan komt. Dat is niet om het verleden te romantiseren of om het te imiteren, maar om nieuwe sterke wortels te creëren in een wereld waarin zoveel van onze cultuur verloren is gegaan.

Als toegift zong Einar een pasgeschreven tekst, begeleidt op zijn handharp, waarbij hij vertelde dat zingen vroeger ook een belangrijke methode was om verhalen te vertellen en zo de mythen en sagen door te geven. Zingen is sowieso heel goed voor ons als mens. Einar riep ons op: “We moeten meer zingen!”.

Een heel goede oproep, aan het einde van een fantastisch concert!