Skip to main content

Het einde van het systeem

De media, de politiek, en de academies kunnen eindeloos discussies voeren, maar vermijden het gesprek over hun eigen fundament. Het diepste wezen van het huidige systeem is geen onderwerp van gesprek, zelfs niet voor de ingewijden, omdat het daarmee twijfel zou toestaan. Het fundament wil onaantastbaar blijven.

Wat weten we dan van het fundament, als het niet besproken wordt? Indirect leiden we af wat haar waarden zijn, of beter gezegd haar anti-waarden. Ze zijn makkelijk te herkennen, al was het maar aan de herhaling, tot misselijkheid aan toe. De negatieve houding naar blanken. De vervorming van onze geschiedenis. Schuld en schaamte als opgelegde emoties.

En de stelligheid van een geoefend leugenaar.

Als de kracht van het huidige systeem haar vermogen is om conformiteit af te dwingen, dan is haar zwakte dat deze conformiteit alles moet omsluiten. Het systeem houdt alleen stand als alles en iedereen zich daar aan onderwerpt, wat zowaar volbracht lijkt. Na drie generaties van herprogrammering lijkt de hegemonie compleet.

Bij de huidige generatie zal het ophouden.

Het begint met twijfel, de meest bescheidene van alle emoties. Het is als een stuwdam die op het punt staat om te begeven. De eerste haarscheurtjes zijn een feit, de interne druk bouwt op. Twijfel verandert haarscheurtjes in bressen. Het is een kwestie van tijd voordat de boel openscheurt.

Richard Spencer, hoofd van een Amerikaanse denktank en vertegenwoordiger van de AltRight, stelt in onderstaande video dat blanken zich niet neer zullen leggen bij het huidige systeem, dat voor hen een zeker einde zal betekenen. Zijn argument is kort en duidelijk: het zit niet in onze aard om ons neer te leggen. Blanken zijn voor iets anders geboren.

“To be white, is to be a striver, an explorer and a conqueror.”

Er is een nieuw tijdperk aangebroken. Amalek raast door de vezels van het internet, en door de hoofden, en straks door de straten. Het systeem staat op het punt te breken.