Skip to main content
52f0ae1c2b02c

Held of handelaar?

De spirituele strijd om het Westen


In zijn boek ‘The Metaphysics of War’ behandelt de Italiaanse filosoof Julius Evola de visie op de plaats van de oorlog in de spiritualiteit van de Indo-Europese traditie. ‘Indo-Europees’ slaat op een verzameling van etniciteiten, verspreid van het Europese continent tot aan Iran en Noord-India. Vroeger sprak men over ‘Ariërs’, maar deze term is sinds het gebruik hiervan door de nationaalsocialisten in onbruik geraakt. De term is op zich nog wel relevant, aangezien hij oeroud is, en teruggaat op het Sanskriet en het Perzisch. Iran ontleent zijn naam aan deze bevolkingsgroep; Iran betekent letterlijk ‘land van de Ariërs’. Aryavarta, een aanduiding meestal gebruikt voor het noordwestelijke deel van India, betekent ‘Huis van de Ariërs’. ‘Ariër’ zelf  betekent in het Sanskriet ‘de nobele, pure of reine’. Arya wordt gebruikt voor de ‘vier edele waarheden’ van het Boeddhisme.

Spreken we over de Indo-Europeanen, dan zal vooral het biologische aspect naar boven komen. Een belangrijk aspect, maar niet het belangrijkste. Julius Evola onderscheidde twee soorten rassen: Het biologische ras en het spirituele ras. Biologische degeneratie, dat wil zeggen vermenging van het bloed of de fysieke destructie van een ras, is een gevolg. De oorzaak is echter de spirituele en psychische degeneratie. Dit idee van een spiritueel ras is een zeer breed, en komt op tal van plaatsen in het werk van Evola terug. We zullen ons echter beperken tot het belangrijkste concept, namelijk dat van de innerlijke strijd.

De innerlijke strijd is het beste uit te leggen door middel van een concept wat bij de meeste van ons bekend zal zijn: de jihad. Dit is een concept uit de islam dat, afhankelijk van de stroming die men volgt, een spirituele en/of fysieke strijd is. De spirituele strijd is hier de strijd die je voert in jezelf om geen zonden te begaan of te handelen op een manier die onnodig slecht voor jezelf of voor anderen is. Het is een strijd die gericht is op het verbeteren van jezelf, ook wel bekend als de eeuwige strijd. De jihad is een concept dat tot ontwikkeling is gekomen door Perzische invloeden. Deze vorm van strijd was aanwezig bij elke beschaving die gebaseerd was op een ‘Arische’ spiritualiteit, ook bijvoorbeeld bij de Hellenen en Germanen.

Evola legt in zijn boek ‘The metaphysics of war’ uit dat deze strijd bijna altijd verbonden wordt met de oorlog. Waarom? Omdat oorlog de ultieme test, de ultieme innerlijke strijd is voor iemand. De strijd die men dan voert is een strijd tegen de eigen zwaktes zoals angst en begeerte. Het is een strijd met als doel het hogere bewustzijn van de krijger. Wint de krijger de innerlijke strijd, dan heeft hij zijn levenskracht weten te vinden. Deze levenskracht, die in iedereen aanwezig is, is een transcendente kracht die verantwoordelijk is voor het bestaan, voor leven en dood. Deze  levenskracht wordt ook wel het individualiserende principe genoemd, dat tegenover het individuele principe staat. Dit individualiserende principe is superieur aan dood en leven. Hierin leven de mystieke krachten van het ras. Het individuele principe omvat de dierlijke elementen, die materieel en vergankelijk zijn. In de juiste situatie heerst het individualiserende principe over het individuele principe.

Deze levenskracht wordt in de ‘Arische’ mythologieën op verschillende wijzen uitgedrukt, maar vaak als een maagdelijke vrouw. In de Perzische mythologie staat deze ook wel bekend als de Fravashie en in de Germaanse mythologie als de walkure. In een uitzondelijke situatie breekt deze kracht uit in een krijger. De krijger heeft dan de ervaring van levende dood. Hiermee wordt de symboliek en de mythologie van de levenskracht helder; de krijger krijgt zijn Fravashie of walkure te zien als hij een dodelijk gevaar ondervindt. In de Noordse mythologie kiezen de walkuren in dienst van Wodan de krijgers uit die een heroïsche dood zijn gestorven. Zij nemen de ziel van de krijger mee en brengen hem naar Walhalla. In de Perzische mythologie doen de Fravashie hetzelfde maar dan in dienst van de God van het licht. Zij brengen de gevallenen naar het paradijs.

De heroïsche dood is niet voor iedereen weggelegd. Het is de ultieme beteugeling van de eigen dierlijke instincten vanuit een metafysisch niveau. Ook in het Hindoeïsme, een religie met een voornamelijk ‘Arische’ oorsprong, wordt hier aandacht aan besteed, met name in de Bagavad Gita. Dit geschrift verhaalt van prins Arjuna, die een van de belangrijkste gevechten in zijn leven moet voeren, maar wordt geteisterd door zwaktes en emoties. In het vijandelijke leger tegenover hem staan namelijk veel van zijn dierbaren. In een dialoog met de god Krishna weet hij uiteindelijk de verlichting in zichzelf te vinden en trekt hij beheerst, kalm en vastberaden ten strijde. Hij heeft zijn innerlijke demonen overwonnen.

Met deze informatie in het achterhoofd kunnen we inzien wat Evola bedoelde met een gezond spiritueel ras. In onze huidige cultuur wordt de  heroïsche strijd niet meer gevoerd, maar wordt er ingespeeld op de zwaktes van de persoon. De maatschappij heeft hierdoor zijn natuurlijke hiërarchie verloren en is vervallen in een kapitalistische oligarchie. Het begerende type mens is hier degene die de dienst uitmaakt. De maatschappij is ingericht om financiële winst te halen uit de zwaktes van mensen. Zo worden dus de dierlijke instincten aangewakkerd, die inferieur zijn aan de innerlijke kracht die wij bezitten. Op de honger wordt ingespeeld door vaak schadelijke maar aantrekkelijke voedselproducten zoals die van de McDonalds en Burgerking. Onze seksuele instincten worden overvoerd door pornografie en geseksualiseerde reclame. Onze begeertes worden nog slechts in toom gehouden door gebrek aan geld. Elk hoger principe, elk groter idee en hoger ideaal dan materieel comfort dreigt te verdwijnen in de huidige maatschappij.

Kijken we bijvoorbeeld naar de motivatie van hen die zich zorgen maakt over de reusachtige toename van het aantal vreemdelingen in ons land. Aan de ene kant hebben we de mensen die zich alleen maar druk maken omdat hun eigen werk, baan, veiligheid en geld op het spel worden gezet. Deze angst is typisch voor de bourgeoisie, de handelaren. Aan de andere kant staan de mensen die gemotiveerd worden door de zorg voor het erfgoed van hun voorouders, en de eer, rechtvaardigheid, en toekomst van het Nederlandse volk. Dit is een aristocratische instelling.

De juiste maatschappij is volgens Evola dan ook geen democratie, maar een aristocratie. Voorwaarde is natuurlijk wel dat de edelen daadwerkelijk één zijn met het hoogste principe. Zij moeten de belichaming zijn van het hogere principe, van de ideale zelfbeheersing, van het ‘noblesse oblige’. Zij zijn het voorbeeld en iedereen kent zijn plaats. Zo zullen de aristocratische waarden heersen over de motieven van de bourgeoisie. Zoals Plato stelt: “Zij die zichzelf niet kunnen beheersen, kunnen niet heersen; zij zijn voorbestemd iemand te volgen die dat wel kan. Zo zullen zij, door gehoorzaamheid en discipline te beoefenen, ook zichzelf weten te gehoorzamen.”

Nu heersen echter nog de democratie en de bourgeoisie. Evola besluit zijn boek met een vernietigende beschrijving van de huidige maatschappij. De westerse ziel is door de machthebbers diepgaand gedemoraliseerd. De echte basis van een natie, hiërarchie en mannelijke solidariteit, hebben zij kapot gemaakt, en de notie van oorlog en strijd onderuit gehaald. In het Westen, zo schrijft Evola, is het enige waar een man voor zal vechten zijn eigen huid. Hij haalt Cuzio Malaparte aan: “Zeker, alleen de huid is onmiskenbaar en tastbaar. Men vecht niet meer voor eer, vrijheid of rechtvaardigheid. Men vecht voor zijn walgelijke huid. Je kan je niet  voorstellen waartoe een mens in staat is, welke heldendaden en schanddaden, om zijn eigen huid te redden.”

Evola schrijft dat als je de het echte credo van de democratische wereld zoekt, voorbij alle schone schijn, het deze woorden van Malaparte zijn. Dit is het echte credo, dat schuilgaat achter alle pretenties waarmee het Westen zijn legers spiritueel probeert uit te rusten. Het gaat alleen maar om de veiligheid de bourgeois,  om een ‘beschaving’ die draait om de mens als een gedomesticeerd en gestandaardiseerd kuddedier, dat slechts eet en seks heeft, en waarvan de horizon niet verder reikt dan sport en Hollywood. De enige motivatie die het Westen nog heeft om voor haar voortbestaan te vechten is de angst om dit ‘leven’ te verliezen. Dat is in de huidige ‘clash of civilizations’ bepaald geen sterke uitgangspositie…

 

Herakles

 

– Bijeenkomsten –

Elke maand organiseert Erkenbrand bijeenkomsten waar schrijvers en lezers van Erkenbrand elkaar kunnen ontmoeten. We streven naar een discussie op niveau en naar gezelligheid. Meer informatie vind je hier.


Alle afbeeldingen zijn afkomstig van wikimedia.org