Skip to main content

Gevaren van ons democratisch bestel

Kritische kanttekeningen bij de opkomst van nieuwkomers zoals Forum voor Democratie.

Opdracht

Aan Forum voor Democratie, omdat weer een valse dageraad te vermoeiend is

Op een griezelige manier weerspiegelt het huidige Nederlandse politieke landschap het vroegere Nederlandse natuurlijke landschap, dat gekenmerkt werd door gevaarlijke open zee armen, steeds wisselende rivierlopen en onbewoonbare moerasgebieden. In de loop van de geschiedenis is ons lage land, moeizaam gewonnen op de zee door onze voorouders, keer op keer binnen weer gevallen door het woeste water – deze lange strijd is het echte nationale epos van Nederland. Nu echter bedreigen nog veel grotere gevaren ons land. Nooit eerder werd het Nederlandse politieke landschap zo bedreigd door levensgevaarlijke elementen als gedurende de laatste decennia. Het anti-nationale neo-liberalisme heeft veel van onze industrie en nijverheid weggevaagd, het anti-nationale cultuur-marxisme heeft onze kunst en wetenschap gegijzeld, het anti-nationale seculaire nihilisme heeft onze kerken en families ondermijnd en het anti-nationale multi-culturele activisme heeft onze grenzen en soevereine rechten afgeschaft. Het huidige politieke landschap van Nederland is nu geheel in de ban van de irrationele krachten van een doorgeslagen democratie, een hyper-democratie.

Het enige lichtpuntje na de incompetente, frauduleuze, buitenlands gemanipuleerde en journalistisch vervalste verkiezingen van 15 maart 2017 is het komeetachtige fenomeen van Forum voor Democratie – het is nu, bijna uit het niets komend, verschenen op het parlementaire toneel. Maar de Nederlandse parlementaire geschiedenis is vol van zulk valse dageraden – de as van het vaderlandse politieke bedrijf is vol van smeulende kooltjes geweten en verzet. Vele malen was er een goede start van eerlijke politieke beginnelingen – vele malen werd de goede start bedolven onder politieke infiltratie, journalistieke manipulatie, gewelddadige intimidatie en ordinaire omkoperij. Voor zover de smeulende kooltjes niet meteen in het begin werden uitgetrapt, werden ze langzaam gesmoord in de giftige dampen van het institutionele parlementaire bedrijf. Voor zover ambitieuze nieuwkomers niet werden gestopt door procedure formaliteiten en bureaucratische sabotage, werden ze uiteindelijk royaal ingepalmd door de Nederlandse regentenklasse.

Forum voor Democratie is handig met de sociale media en zijn twee elegante parlementaire afgevaardigden hebben een goed begin gemaakt, maar ze doen er goed aan te bedenken wat de echte betekenis van ‘democratie’ is en wat de echte aard van het ‘parlementaire bedrijf’ is. Voor wat betreft het ‘parlementaire bedrijf’ kunnen ze te rade gaan bij een illustere revolutionaire voorganger: Ferdinand Domela Nieuwenhuis, die niet alleen alle parlementen associeerde met de Franse woorden parler en mentir – het tegelijk ‘spreken’ en ‘liegen’ – maar die ook bevestigde wat Multatuli al had gezegd: ‘dat er geen walgelijker parlement bestaat op de heele beschaafde wereld dan het Nederlandsche’. Voor wat betreft ‘democratie’ zouden ze er bij hun eerste stapjes door het vaderlandse politieke moeras goed aan doen nog eens gedegen na te denken over de volgende kritische aforismen van de Colombiaanse schrijver Nicolás Gómez Dávila (1913 – 1994) over de democratie in het algemeen (vrije bewerking van de auteur):

Nicolás Gómez Dávila (18 May 1913 – 17 May 1994)

Het woord ‘democratie’ duidt slechts een metafysische perversie aan, nooit een politiek feit

Het leven is hiërarchisch: alleen de dood is democratisch.

De mens kan alleen maar vrij zijn in een hiërarchische gemeenschap, omdat hij alleen daar naar vrijheid snakt.

De legitimiteit van de macht berust niet op haar oorsprong maar op haar doel.

Een vrije samenleving is niet een samenleving die het recht heeft om haar heerser te kiezen, maar een samenleving die een heerser kiest met het authentieke recht over haar te heersen.

Het aantal stemmen waarop een regering zich baseert is geen maatstaf voor haar legitimiteit, maar slechts voor haar middelmatigheid.

Een democratisch parlement is niet de plaats voor authentiek debat: het is de plaats waar het collectivistisch absolutisme zijn decreten uitvaardigt.

Het is de moeite niet waard te luisteren naar mensen die geen eeuwige waarden vertegenwoordigen.

Stapje voor stapje hevelt de bibliotheek van de geschiedenis de denkers van de democratie over van haar politieke afdeling naar haar psychiatrische.

De echte voorvechters van democratie zijn altijd hopeloos laaghartig: ze zijn handlangers van een idee dat al het goede en schone doodt.

Democratische politici zijn de condensatie van de domheid van het volk.

De intellectuele beperkingen van een politicus bekritiseren betekent dat we vergeten waaraan hij zijn succes te danken heeft.

Democratische politici offeren zelfs hun eigen belangen op aan hun gevoelens van maatschappelijk ressentiment – maar pas na de belangen van hun kiezers.

Bij het zien van een intelligente man die politicus wordt, bekruipt ons een gevoel als bij het zien van een mooie jonge vrouw die non wordt.

Het stemvee kiest nooit voor genezing, maar altijd voor verdoving.

Het stemvee gaat alleen verhoudingen aan met geprostitueerde ideeën.

Het plebs staat nooit op tegen tirannie: het staat alleen op tegen slecht eten.

Het rudimentair postulaat van de democratie: de wet als geweten van de burger.

In het democratische bestel wordt de rechtspraak niet meer gevreesd door echte criminelen, maar wel door vals aangeklaagden.

De democratische maatschappij van de toekomst: slavernij zonder toezichthouders.

De samenleving wordt tot een mengvorm van gevangenis en gekkenhuis wanneer het democratisch geluk van de burger tot doel van de overheid wordt.

Een echte politieke rol voor het volk eindigt altijd in een apocalyptische hel.

Ieder ontwikkeld persoon heeft de plicht intolerant te zijn.

Wanneer dialoog de enige uitweg is, dan is de situatie hopeloos.

Te capituleren voor de meerderheid is pas een optie wanneer we geen verzet meer in ons hebben.

Aan deze kritische observaties kunnen we nog enkele lessen uit onze vaderlandse geschiedenis toevoegen over de mate waarin nieuwkomers op verzet kunnen rekenen van de bestaande machthebbers.

Ten eerste: de schijnheilige Farizeeën van de groothandelaars en bankiersklasse die al eeuwenlang sjacheren en zwendelen in ons vaderland zullen nooit vrijwillig hun macht uit handen geven, ongeacht het ‘democratisch’ mandaat van de competitie. Zij zullen liever de dijken doorsteken, de sluizen openen en ons land teruggeven aan de zee, dan het op te geven aan diegenen die het goed voorhebben met ons volk – die dingen willen als economische rechtvaardigheid, sociaal evenwicht en nationaal bewustzijn. Zij zullen liever ons land laten ondergaan, ons volk laten verdrinken en onze cultuur laten wegspoelen.

Ten tweede: de liberaal-kapitalistische, seculier-nihilistische en anti-nationalistische politici die ons vaderland al decennia lang besturen zullen nooit vrijwillig het overheidsapparaat overdragen – al zeker niet op ‘democratische’ wijze. Als hun competitie niet wordt uitgeput, omgekocht en gecoöpteerd, dan kunnen ze altijd nog op politieke sluipmoord terugvallen – zoals in het geval van professor Fortuyn. Ze zullen het als vanouds aan zichzelf verkopen met een onuitgesproken beroep op de beruchte oude leuze dat het beter is dat één mens sterft voor het volk.

Ten derde: buitenlandse ideeën, middelen en helpers – zelfs de meest genereuze en nobele – zijn geen recept voor de krampachtige geestesziekten die weelderig tieren in de giftige moerassen van de vaderlandse ‘democratie’. De koortsmoerassen van ons vaderland werden niet alleen het Spaanse Imperium tot waterig graf, maar hebben ook machtige legers verslonden – het Franse in 1672, het Russische in 1799 en het Britse in 1809. Het vaderlandse politieke moeras moet eerst door ons zelf worden drooggelegd – niemand anders kan dat voor ons doen.

De dappere ridders van Forum voor Democratie zouden er goed aan doen te bedenken dat de dwaallichten van de Nederlandse ‘Dode Moerassen’ al betere mannen dan hen hebben begraven. Grotere lichten dan die van hen zijn in het Nederlandse politieke drijfzand ten onder gegaan. We wensen hen het beste op hun gevaarlijke reis.

 

N.B. De publicatie van dit artikel betekent niet dat mensen bij Erkenbrand tegen de democratie als staatsvorm zijn. Het gaat erom kritische kanttekeningen te plaatsen bij haar functioneren.

P.S. De afbeelding bovenaan is een schilderij van Jacques-Louis David. Op het schilderij wordt Socrates uitgebeeld voordat hij de gifbeker drinkt nadat demagogen het volk hebben opgezweept hem ter dood te veroordelen.

Alle afbeeldingen zijn afkomstig van wikimedia.org

3 thoughts to “Gevaren van ons democratisch bestel”

  1. Zoals Jose Ortega y Gasset al zei : het toepassingsgebied van democratie beperkt zich uitsluitend tot de staatsvorm.

  2. Corneliu Codreanu:
    Democracy elects men totally lacking in scruples, without any morals; those who will pay better, thus those with a higher power of corruption; magicians, charlatans, demagogues, who will excel in their fields during the electoral campaign.

    Heeft ook nog een aantal andere goede quotes over het democratische systeem waar die ook een bepaalde groep benoemt maar die plaats ik hier maar niet.

  3. Mooi onderwerp, alleen jammer van al die verspilde woorden:

    “zelfs de meest genereuze en nobele – zijn geen recept voor de krampachtige geestesziekten die weelderig tieren in de giftige moerassen van de vaderlandse ‘democratie’. De koortsmoerassen van ons vaderland werden niet alleen het Spaanse Imperium tot waterig graf, maar hebben ook machtige legers verslonden ”

    De gewone nederlander zal dit niet begrijpen, omdat er ook weinig te begrijpen valt hierin. Het is gewoon mooie praat die de spreker voor zichzelf erin heeft gezet.

Reacties zijn gesloten.