Skip to main content

Een wereldvisie voor Alt-Rechts, deel 1

Op zoek naar een filosofisch fundament

Als het “Vage Alles” (1) lang genoeg de kans krijgt om de wereld te ordenen, dan eindigen we met een Orwelliaans systeem waarin het concept ‘mens’ is weggevaagd. Gruwelijk genoeg is dit precies wat als een wolk van dreiging boven ons hoofd hangt. De voleindiging van dit systeem is nabij, maar nog niet volbracht. Het kan gekeerd worden, nu nog wel. In de Alt-Rechts beweging ligt de basis voor een rijker alternatief, maar een filosofisch fundament ontbreekt nog grotendeels. Deze serie is een aanzet daartoe.

Binnen onze jonge beweging bestaat een ontwikkeling naar een meer vastomlijnde, meer expliciete wereldvisie. Concepten zoals de “Faustiaanse mens” en de “etnostaat evenals “Wotans ontwaking” en de ontzaglijke “nalatenschap van onze voorouders” zijn uitstekend, maar missen een onderliggende filosofische basis die hen verenigt. Zij verwijzen naar een groter geheel, wat nog niet in woorden is gevat. Deze serie artikelen, waarvan dit de eerste is, wil de eerste verkenningen uitvoeren om tot een beschrijving van dat fundament te komen.

Binnen Alt-rechts zijn de argumenten om onszelf te behouden als blanke Europeanen voornamelijk van biologische en historische aard, maar er zijn andere, meer basale redenen te geven voor zelfbehoud. Om toegang te krijgen tot deze argumenten, dient eerst duidelijk te worden  gemaakt welke eenzijdige wereldvisie het gros van de mannen en vrouwen onbewust wordt opgedrongen. Daarna is het mogelijk om een wereldvisie te construeren die hier diametraal op staat en toch volkomen in overeenstemming is met de Europese gedachtewereld.

Onze wereldvisie moet hiervoor worden gefundeerd op de idee van een ‘Rijk Universum’ in plaats van wat daar tegenover staat: een ‘Net & Beheersbaar Universum’ (2). Om de verschillen tussen deze twee totaal andere benaderingen van het bestaan duidelijk te maken, zullen een aantal zaken nader worden beschouwd. Wees hierbij ervan doordrongen dat nagenoeg alles vanuit het perspectief van een ‘Net & Beheersbaar Universum’ door de huidige officiële instanties en instituten wordt verteld en onderwezen. Vrijwel iedereen lijdt hieronder en het kost vaak grote moeite om vanuit een ander gezichtspunt te denken en te begrijpen.

Vanuit de invalshoek van een ‘Rijk Universum’ ontstaat meer ruimte voor andere interpretaties van de werkelijkheid, waaronder een religieuze en spirituele interpretatie. . De meeste religies zullen zo getransformeerd worden tot een aspect van de mens die buiten de fysische werkelijkheid uitgaat. Passend bij een ‘Rijk Universum’ zijn bijvoorbeeld de Germaanse religies, die meer mannelijk zijn, waar het vechten aan de zijde van je stamgenoten even vanzelfsprekend is als vechten aan de zijde van de goden. Eveneens geschikt is het christendom, ontdaan van Abrahamitische invloeden, dat meer feminien van aard is, waarbinnen het verlangen naar gered te worden en het redden en helpen van anderen, onderwijl geweld verwerpend, tot uitdrukking wordt gebracht.

De Abrahamitische religies zijn minder geschikt en passen niet goed binnen de idee van een ‘Rijk Universum’. Deze religies, of liever doctrines, zijn overduidelijk verkregen vanuit het perspectief van een ‘Net & Beheersbaar Universum’ en dienen daarom te worden verworpen. Het christendom werd in zijn vroege begintijd overmand door sterke Abrahamitische invloeden, daarom is het nu ondergeschikt gemaakt aan en dient het de idee van een ‘Net & Beheersbaar Universum’. Dit kan evenwel en moet gerepareerd worden. Abrahamitische religies hebben veel filosofische inzichten overgenomen van religieuze tradities die naar alle waarschijnlijkheid meer gerelateerd waren aan de idee van een ‘Rijk Universum’, maar corrumpeerden dit zodanig dat mensen in een repressief sociaal construct werden gevangen. Binnen de Islam gelooft men bijvoorbeeld dat Allah de wereld ieder moment opnieuw schept. Wetenschappelijk gezien is dit feitelijk waar op subatomair niveau, waar deeltjes steeds opnieuw worden gecreëerd en elkaar opheffen.

Binnen de Islam wordt dit evenwel niet gezien als een primaire gang van zaken waar alles en iedereen bij betrokken is, maar als gevolg van een alomtegenwoordig wezen dat op dogmatische wijze de wereld en alles daarin declareert als een eindig, net construct dat volledig onder controle is van deze fantasieloze potentaat zelf. Daarbovenop ben je dan verplicht dit als de enige mogelijke vorm van bestaan te accepteren, dat alles wat je bezit van je zal worden afgenomen als je niet gehoorzaam bent en jij je niet dogmatisch aan alle regels houdt zoals beschreven in de door hem gedicteerde Koran. Alhoewel deze Abrahamitische constructie als religie aan de man wordt gebracht, betreft het eigenlijk niets meer en minder dan de ideologie van materialisme die ons als zogenaamd geestelijk voedsel wordt opgediend. De zogenaamde hemel en hel binnen Abrahamitische religies zijn niets meer of minder dan een karikatuur van werelds goed en kwaad in de persoonlijke levenssfeer met al zijn materiële benodigdheden. Er zijn wel filosofische inzichten maar deze eindigen in vaagheden, verwijzen naar half relevante onduidelijke uitleggingen en compliceren zo het beeld alleen maar. Dit is een onvervalst staaltje van Abrahamitisch obscurantisme dat werkelijk nadenken ontmoedigt en ieder persoon doet verzanden in mistige emoties en lethargisch autoriteitsgeloof, zodat niets anders rest dan het hersenloos opvolgen van de in het dagelijks leven zichtbare regels, ter bestendiging van deze onheilsvolle bestaansvorm. Dit geheel is sterk doordrongen van de zware lucht van een zogenaamd ‘Net & Beheersbaar Universum’ en niets anders mag worden genoemd.

Een ‘Rijk Universum’ heeft ook nette, beheerste delen, maar de reden waarom ze beheersbaar zijn, is geheel verschillend. De beheersbare en nette delen moeten nu actief worden geconstrueerd en onderhouden en zijn niet a priori gegeven. Netheid en beheersbaarheid zijn niet gegarandeerd, ze moeten worden bevochten.

Het meest treffende verschil is wellicht de manier waarop oneindigheden worden getemd. In een ‘Net & Beheersbaar Universum’ worden oneindigheden min of meer in een doosje gestopt, dat zijn een aantal axioma’s (aannames), om ze vervolgens te sommeren keurig in dat doosje te blijven en zich aldaar te gedragen. Dit is niets meer of minder dan een god doden die daadwerkelijk leeft, zich manifesteert en creëert, waarbij deze effectief wordt vervangen door een Archont (een over alles heersende machtige buitenstaander) die de axioma’s in stand houdt als enige toegestane waarheid.

In een ‘Rijk Universum’ bestrijden of versterken oneindigheden elkaar en kunnen daarbij oneindige delen van elkaar opheffen om zo tot een eindig resultaat te komen. Een eenvoudig voorbeeld verduidelijkt dit. Neem bijvoorbeeld twee rijen van oneindig veel strepen, die onder elkaar zijn geschreven zoals hieronder.

/  /  /  /  /  /  /  /  /  / …
          /  /  /  /  /  /  /…
________________-
/  /  /

Neem nu het verschil, waarmee wordt bedoeld dat onder elkaar geschreven strepen elkaar opheffen. Het verschil in het bovenstaande voorbeeld is drie strepen. Dus oneindig min oneindig levert in dit geval drie op. Natuurlijk kunnen we door de strepen in de onderste rij een bepaald aantal plaatsen naar rechts te verschuiven ook vier of vijf etc. als eindig resultaat krijgen. Belangrijk is op te merken dat de primordiale notie van verandering inherent aanwezig is in oneindig min oneindig. Zo ontstaat een basis ingrediënt voor een dynamische werkelijkheid.

Oneindig min oneindig kan ook resulteren in oneindig zelf, zoals hieronder is aangegeven.

/  /  /  /  /  /  /  /  /  /  /…
/     /     /     /     /     /…
_________________-
   /     /     /     /     /   …

Met oneindigheden die elkaar deels opheffen hebben we dus creatief vermogen dat zichzelf schept en een heleboel eindige dingen daaraan toevoegt.

Oneindig min oneindig wordt wiskundig overigens ook in de natuurkunde gebruikt en heet renormalisatie. Het is onduidelijk, zoals zo vaak bij natuurkundige theorieën het geval is, of dit een wiskundig truc betreft om modellen te laten kloppen of dat er een onderliggende werkelijkheid bestaat waar oneindigheden zich daadwerkelijk manifesteren en werkzaam zijn. We hoeven ons overigens geen zorgen te maken of binnen de (exacte) wetenschap op dergelijke vragen ooit een definitief antwoord zal worden gegeven, aangezien hier alleen falsifieerbare modellen, die over eindige meetbare zaken gaan, worden bestudeerd. Hieruit volgt meteen dat binnen een ‘Rijk Universum’ de exacte wetenschap alleen maar een deel van de werkelijkheid kan verklaren. In de zogenaamde mainstream academische wereld, waar altijd de idee wordt doorgedrukt van een ‘Net & Beheersbaar Universum’, wordt exacte wetenschap tot een allesomvattende waarheid gedeclareerd, om zo uiteindelijke de ideologie van materialisme te dienen, waar het Marxisme en alles wat hieruit is voortgewoekerd zo zwaar op leunt. Een Alt-Rechtse wereldvisie maakt duidelijk hoe groot het belang is om de academische wereld van deze onheilsmanifestaties te bevrijden. Voor de filosoof wordt het weer tijd om met de hamer te zwaaien.

 

Jan Hollander

 

  1. De uitdrukking “Het Vage Alles” is afkomstig van de beroemde Nederlandse wiskundige De Brouwer, onder andere de grondlegger van het Intuïtionisme.
  2. De concepten Rijk Universum en een Net Beheersbaar Universum zijn afkomstig uit de Verzamelingenleer, maar worden hier in bredere zin gebruikt. In de Verzamelingenleer hangen deze concepten ten nauwste samen met de Continuümhypothese.