Skip to main content

Een geschiedenis van het blanke ras

Een introductie tot het boek “March of the Titans”.

Het is 1983, en een jonge Rhodesiër zoekt boeken in de bibliotheek van de Universiteit van Kaapstad. Hij ziet boeken over de geschiedenis van vele volkeren, zoals de Chinezen, Inca’s , Aboriginals, Arabieren, Indianen, Polynesiërs en vele andere volkeren. Maar geen enkel boek over de geschiedenis van het blanke ras.

Deze jonge Rhodesiër was Arthur Kemp (geb. 1962) en hij zat niet bij de pakken neer maar schreef uiteindelijk, na veel onderzoek, zelf een boek over de geschiedenis van de blanke volkeren. Dit boek heet “March of the Titans. The Complete History of the White Race”. Het kwam in 1999 uit en is inmiddels al aan de 15e druk toe.

Het boek behandelt de geschiedenis van de Europese volkeren van de Cro-Magnon mensen (ongeveer 40,000 v. Chr) tot aan onze huidige tijd. Bovendien besteedt Arthur Kemp aandacht aan de toekomst, want als Rhodesiër weet hij als geen ander wat het betekend als Europeanen een minderheid vormen. en dat is precies waar we in dit tijdperk van opgedrongen massamigratie op afstevenen.

In de proloog legt Arthur Kemp uit welke subgroepen de blanke volkeren bestaan en welke kenmerken ze hebben. Hij onderscheidt als hoofdgroepen een Noordelijke, een Alpine en een Mediterrane groep. Daarnaast onderscheidt hij een Dinarische en een Oost-Baltische groep.

Hierna legt Kemp de methoden van onderzoek uit naar het verband tussen beschaving en ras. Het gaat hier bijvoorbeeld over genetisch onderzoek, het bestuderen van skeletten die bij opgravingen worden gevonden, van de kunst die de volkeren nagelaten hebben, en van de ontwikkeling van talen.

Arthur Kemp stelt dat iedere beschaving het product is van de mensen die de betreffende beschaving vormen. De Chinese beschaving is bijvoorbeeld het typische en typerende product van Chinesen. Dit houdt geen waardeoordeel in. Het gaat niet om superioriteit of inferioriteit. Kemp stelt echter wel dat als de samenstelling van een volk verandert, de cultuur ook zal veranderen. Hij koppelt hieraan een theorie over de opkomst en verval van beschavingen.

Kemp begint bij Cro-Magnon-mensen uit het neolithicum, die hij de Oude Europeanen noemt. Hij geeft een uitgebreide beschrijving hoe deze mensen indrukwekkende stenen monumenten bouwden. De Oude Europeanen ontwikkelden zich snel en stichtten grote beschavingen, zoals de Minoïsche beschaving, de Trojaanse-, Etruskische- en de Indusbeschaving.

Verrassend is dat de Europese beschavingen zich volgens Kemp niet beperkten tot Europa. Het Midden-Oosten, van Egypte en Anatolië tot aan het gebied tussen de Eufraat en de Tigris, zouden oorspronkelijk tot het leefgebied van de Europeaan hebben behoord. De Egyptische Farao’s zouden dus blank zijn geweest. Vanuit het Midden-Oosten stichtten de Oude Europeanen misschien ook de Indus-beschaving, in wat we nu India en Pakistan noemen. Verder zouden de blanke Tocharen in West-China een beschaving hebben gesticht en daarbij de grondslag hebben gelegd voor de beroemde Zijderoute. Het hoofdstuk “To the ends of the Earth. Lost white migrations” presenteert zelfs de hypothese dat in Noord- en Zuid-Amerika blanke beschavingen bestonden die later verloren zijn gegaan. De beroemde beelden op Paaseiland zouden daar kunnen staan vanwege onze voorouders.

De vroege geschiedenis van de Europeanen werd echter niet alleen geschreven door de Oude Europeanen maar ook door de Indo-Europeanen. Dezen veroverden vanuit het Zwarte Zee gebied grote delen van Europa, het Midden Oosten, China, Iran en het Indiase subcontinent.

Na dit historisch overzicht behandelt Kemp de verschillende Europese culturen aan de hand van thema’s zoals het christendom, de renaissance, de ontdekkingsreizen, de ontdekkingen en technologische vooruitgang, de wereldoorlogen en het communisme. Ook de slavernij of de geschiedenis van het Derde Rijk schuwt hij echter niet.

Opvallend zijn de hoofstukken waarin Kemp de “Great Race War“ behandelt. Hij beschrijft hierin de oorlogen waarbij de blanken of hun gebieden aangevallen werden door andere volkeren, bijvoorbeeld de Islamitische invasies of de invasie van de Mongolen.

De laatste hoofdstukken schetsen zeer gedetailleerd hoe onze thuislanden door massamigratie overspoeld worden en onze cultuur en de Europese volkeren steeds meer onder druk komt te staan.

In het nawoord beveelt Kemp een aantal maatregelen aan om het Westen te laten overleven:

– Het geboortecijfer onder blanken moet omhoog

– Politieke activiteiten moeten erop gericht zijn de blanke Europeanen bewust te maken van hun identiteit

– Politieke activiteiten moeten aansluiten bij de huidige tijd. Dit betekend dat men niet moeten proberen om organisaties en politieke partijen van vroeger terug tot leven te wekken.

– Politieke activiteiten moeten altijd op een redelijke en beschaafde manier worden gepresenteerd.

– Politieke activiteiten moeten verder gaan dan alleen boeken/artikelen schrijven of websites maken. Er moet ook daadwerkelijk invloed op de politiek worden uitgeoefend.

– Politiek moet haalbare doelen hebben

– Een “totale overwinning” is niet nodig. Het grootste gevaar komt ook niet van andere rassen maar van links. Het is deze ideologie die het verval van Europa veroorzaakt. Gelukkig ligt het volgens Kemp echter in de natuur van deze denkwijze zichzelf te vernietigen. Dat lijkt slechts een kwestie van tijd. Deze “progressieven” hebben namelijk weinig kinderen en veel interraciale relaties, zodat linkse blanken zullen uitsterven.

– Overlevende blanke gemeenschappen moeten zich echter geen illusies maken. We zien in Zimbabwe en Zuid-Afrika hoe gevaarlijk de situatie voor blanke minderheden kan worden. Volgens Arthur Kemp hebben Oost-Europa en Rusland nog de meeste overlevingskans en zij kunnen mogelijk een nieuw thuisland voor de Europese volkeren worden.

Tot slot: dit boek kan ik van harte aanbevelen, ondanks het soms wat speculatieve karakter. In het huidige anti-blanke klimaat, waarin niet alleen hun cultuur maar ook de blanke volkeren zelf onder vuur liggen, is het noodzakelijk dat men zich bewust wordt van zijn afkomst en geschiedenis. “March of the Titans” is gebaseerd op een weelde aan bronnen, en is goed geschreven. Het is een boek dat dat hoofdstuk na hoofdstuk blijft boeien en zal inspireren om te strijden voor het behoud van de blanke volkeren.

 

M. K.