Skip to main content

Ecologie als nationalistisch speerpunt

Nationalisten zijn de natuurlijke bondgenoten van het milieu

Een van mijn grootste ergenissen over het partijpolitieke stelsel betreft het zich toe-eigenen van onderwerpen door specifieke partijen en het creëren van een nietszeggende scheidslijn tussen links en rechts. Zo zouden GroenLinks en de Partij voor de Dieren de enige partijen zijn die zich ontfermen over het milieu. 50-Plus legt zich toe op ouderenkwesties. PvdA en SP zouden opkomen voor de ‘arbeidersklasse’. Het CDA is de vertegenwoordiger van de Christenen en de boeren, de VVD van de werkgevers. De PVV is de anti-immigratiepartij, enzovoort. Deze zienswijze bevat een kern van waarheid, maar is toch een ernstige versimpeling, die leidt tot ernstige politieke versnippering. Een grotere, alomvattende visie op land en wereld ontbreekt.

Partijen gunnen elkaar hun kleine ideologische stokpaardjes, die vervolgens bij het formeren van een regering worden uitgewisseld en bijgeschaafd, net zo lang tot er een voor iedereen zo acceptabel mogelijk en aan de achterban verkoopbaar regeerakkoord ligt. Het eindresultaat is in alle gevallen echter meer globalisering, meer macht voor financiële sector gekoppeld, minder reële economie en meer overdracht van nationale soevereiniteit aan supranationale organisaties als de EU in internationale verdragen. Zo omarmen en behartigen uiteindelijk bijna alle partijen in onze democratie ruwweg hetzelfde wereldbeeld. Dit zien we niet alleen in Nederland, maar in de gehele wereld.

Dit artikel is geschreven tegen het kapen van het thema van de zorg voor mens en dier, van de wens om een schone, duurzame wereld te creëren en van het tegengaan van milieuvervuiling door partijen die zich groen, links of progressief noemen. Zij hebben allerminst het alleenrecht op dit onderwerp. Sterker nog, zij hebben helemaal niet aan de wieg gestaan van de zorg voor de natuur. De eerste moderne milieuorganisaties ontstonden aan het einde van de 19de eeuw en waren vaak apolitiek. Enkel in Spanje en haar voormalige Zuid-Amerikaanse koloniën wisten anarchisten enige invloed te krijgen in het groene vraagstuk.

Het was de generatie van ’68 die terechte zorgen over een gezonde, duurzame leefomgeving omvormde tot een strijd tussen ‘vervuilende en op winst beluste bedrijven’ enerzijds en ‘goedbedoelende, vrijdenkende strijders voor de groene zaak’ anderzijds. Met name Nederlandse, Belgische en Duitse initiatieven hebben hier een prominente rol in gespeeld. Nederland kende tussen 1969-1974 de uit de Provo ontstane Kabouterbeweging die zich verzette tegen de consumptiemaatschappij en vervuiling van de leefomgeving. Begin 1970 riep men een eigen vrijstaat uit. Met name in Amsterdam waren er vele winkels voor lokaal geteeld voedsel, inzamelingswinkels voor binnenlandse en buitenlandse hulpbehoevenden en andere doe-het-zelf winkels van groene signatuur. De krakersbeweging was hier ook sterk bij betrokken. De Kabouterbeweging kreeg 5 zetels in de Amsterdamse gemeenteraad in 1970, en enkele zetels verspreid over het land, maar werd verder geen succes. Wel legde zij de basis voor de verdere groene politiek in Nederland.

In Duitsland heeft de partij ‘Die Grünen’ groot succes. Zij werd in 1980 opgericht, en kwam al snel in de deelstaatsparlementen en het nationale parlement terecht. Zij heeft zelfs tweemaal deel uitgemaakt van de Duitse bondsregering. Die Grünen was de eerste partij die in haar naam verwees naar de kleur groen als milieubewustzijn. Dit werd een inspiratiebron voor de veel groene partijen elders in de wereld, allemaal van een ‘progressieve’ signatuur. Een vertegenwoordiger van Die Grünen, Stefanie von Berg, juichte bijvoorbeeld uitbundig het verdwijnen van de Duitse etnische meerderheid in Duitse steden toe. Zij zei in het Hamburgse deelstaatsparlement: “We zullen leven in een stad die opbloeit dankzij haar vele etniciteiten, met vele mensen tezamen in een superculturele maatschappij. Dit zal de toekomst worden.”

Want de zogenaamde ‘groene’ partijen die uit de ’68-beweging ontstonden zijn veelal gewoon anarchistische en communistische partijen die de nadruk zijn gaan leggen op milieupolitiek. Zij zijn niets anders dan een voortzetting van de leninistisch-marxistische klassenstrijd. Zij gebruiken zorg voor het milieu als deugdzaam en vriendelijk ogende camouflage voor hun mensvijandige en natuurvijandige denkbeelden. Het fundamentele uitgangspunt voor links is namelijk het idee van gelijkheid. Dit gaat fundamenteel tegen de natuur in. De natuur kent juist altijd de strijd om de eerste plaats en om territorium zodat échte diversiteit ontstaat. De linkse visie is een luchtkasteel, dat als een genderneutraal toilet pijnlijk op je dak valt.

Anders dan het stedelijke en op de industrie gerichte leninistisch-marxisme zeggen de groenen op te komen voor het belang van het milieu. Zorg voor het milieu betekent echter zorg voor de omgeving, de fysieke en sociale context van een organisme. Het globalisme dat de groene partijen tegenwoordig kenmerkt vernietigt juist elke stabiele, lokale, gewortelde context die voor de bloei van dier- en plantsoorten noodzakelijk is.

De oorspronkelijke natuurbeschermers hadden juist oog en respect voor eigenheid en streekkarakter. In hun waarlijk holistische kijk op de natuur omvatte dit ook de mens. Zoals een diersoort een stabiel eigen territorium moet hebben om te kunnen floreren, zo geldt dit ook voor mensen en zelfs hele volken. De grondlegger van de ecologie als wetenschap, Alexander von Humboldt, en zijn navolgers Ernst Moritz Arndt (1769-1860) en Wilhelm Heinrich Riehl (1823-1897) verzetten zich tegen de industrialisatie, verstedelijking en vervuiling die de leefomgeving van dieren en planten aantastte. Zij koppelden dit echter ook aan de zorg voor het Duitse volk. De mensen waren onloochenbaar een onderdeel van de natuur, en hun eigenheid en voortbestaan moest verzekerd worden, net als de dier- en plantensoorten.

Riehl koppelde de opkomst van industrialisering en urbanisering aan vervreemding van de eigen oorsprong en het authentieke leven in verbondenheid met de natuur. Riehl meende dat de Verlichting, met zijn verafgoding van de ratio de Duitsers had afgesneden van hun wortels. Het wereldbeeld van Riehl benadrukte de verbondenheid van volk, natuur en kosmos, net als Pythagoras en vooral Von Humboldt. De Duitsers in het bijzonder zouden zijn gegrond in het rurale leven en het leven in uitgestrekte bosgebieden. In Duitsland kwam onder invloed van deze romantisch-nationalistische visie ook de biologische landbouw sterk op. Deze heeft bijvoorbeeld uitlopers in de huidige antroposofie.

Ook in Engeland bloeide de natuurbewuste en romantisch-nationalistische visie op. J.J.R. Tolkien is waarschijnlijk de meest geliefde exponent van deze stroming. Tolkien verbond op onnavolgbare wijze zijn diepe kennis van de Germaanse overlevering met een ecologische visie. Zijn werk is niet alleen een epos over heldenmoed, maar getuigt ook van een grote liefde voor de natuur en een afschuw van de kaalslag door industrialisatie. In de ‘Lord of the Rings’ heeft ook ieder volk zijn eigen territorium. Het is de ‘Dark Lord’ die deze autonomie niet wil respecteren in zijn natuur- en mensvernietigend globalisme. We kunnen dus zonder al te veel overdrijving stellen dat de ‘progressieven’ de handlangers zijn van Mordor…

Kortom: de zorg voor de natuur, die we tegenwoordig als een ‘progressief’ actiepunt zien, is juist diep verankerd in een nationalistische zienswijze, omdat de mens integraal onderdeel is van de natuur, en onderworpen aan dezelfde wetten voor zelfbehoud als alle andere dieren, Dit geldt met name voor wat betreft het belang van een eigen territorium.

Wat natuurbescherming betreft zie ik minder in allerlei milieubelastingen dan in technische innovatie. Ik geef enkele voorbeelden omtrent het vervoer. Vanwege het gebrek aan ruimte in Nederland is het van belang om de bestaande ruimte zo efficiënt mogelijk te gebruiken.

Zo is er in 2010 in China een concept getoond van een Transit Elevated Bus (TEB), gebaseerd op een Amerikaans idee uit 1969. Een megabus die net zo breed is als twee rijstroken en waar autos onderdoor kunnen rijden. Het Chinese concept zou in staat zijn om 1400 passagiers te vervoeren met een snelheid van 65 kilometer per uur. Wellicht zijn er kleinere varianten mogelijk die veilig een hogere snelheid kunnen halen. De elektrisch aangedreven TEB zou in staat zijn om stadsbussen te vervangen en verlaagt daardoor de uitstoot van vervuilende stoffen aanzienlijk. De TEB is door de achterliggende ontwerpfilosofie in staat om de bestaande autowegen te gebruiken waardoor het bestaande wegennet dubbel gebruikt wordt. Een
duidelijke winst in efficiëntie. Zie voor meer informatie: http://www.citylab.com/tech/2016/05/can-chinas-futuristic-straddling-bus-finally-become-a-reality/483953/.

Een ander alternatieve vorm van vervoer zou een terugkeer van de luchtschepen kunnen zijn. Zowel voor nationaal als continentaal vervoer. De LZ 129 Hindenburg had 40-61 bemanningsleden en kon 50–72 passagiers vervoeren met een snelheid van 135 kilometer per uur. Een moderne, veilige variant met schone pneumatische motoren en tiltrotoren moet 100-150 passagiers kunnen vervoeren met beduidend minder bemanning en 150 kilometer per uur kunnen halen. Moderne luchtschepen kunnen uitgerust worden met vleugels met VTOL-techniek, zodat ze verticaal kunnen opstijgen en landen. Dit levert een enorme ruimtebesparing op. De luchtschepen zijn uitstekend in staat om via de lucht meer afgelegen gebieden van Nederland te bereiken.

In steden zou de nadruk moeten liggen op trams en metro, aangevuld met autonoom rijdende Personal Rapid Transit-voertuigen. Deze kunnen worden aangedreven door wat in het Engels een ‘smart road’ wordt genoemd. Nederlandse universiteiten en bedrijven hebben hierin al een sterke pioniersrol. Hierdoor zouden binnensteden zelfs autovrij gemaakt kunnen worden.

In een waterrijk land als Nederland verbaast het mij nog altijd dat er zo weinig is ingezet op openbaar vervoer via water. Veerpontdiensten zouden flink uitgebreid kunnen worden. Men zou zelfs duikboten kunnen inzetten. De grootste varianten hiervan zouden maximaal 50 passagiers kunnen vervoeren, aangevuld met enkele bemanningsleden.

Tenslotte wil ik graag een ecologisch-nationalistisch handvest manifest voorstellen.

1. Omdat Nederland een waterrijk land is en de aarde voor 71% bestaat uit water hanteren wij de kleur blauw i.p.v. groen. Zo wordt er ook symbolisch gebroken met de bedriegelijke groene politiek.
2. Dienstbaarheid aan de natie is van groot belang.
3. Respect voor verscheidenheid van alle levensvormen op aarde, waaronder de verschillende menselijke rassen en volkeren.
4. Erkenning voor het gegeven dat levensvormen gevormd zijn door en vorm geven aan hun habitat.
5. Erkenning dat levensvormen zijn gebonden aan een bepaalde geografische ruimte.
6. Het relativeren van economische belangen, zeker als deze ingaan tegen het welzijn van de aarde en haar levensvormen. Allen moeten zich afstemmen op het welzijn van flora en fauna.
7. De aarde wordt beschouwd als een levend groot organisme.
8. Reïntegratie van mens in de natuur. De mens moet weer verbinding zoeken met de natuur, en specifiek met zijn eigen habitat.
9. Voor hun behoeften cultiveren naties zoveel mogelijk de eigen natuur. Nederlands water is gevuld met vissen wier naam de meeste Nederlander niet eens kennen omdat hij of zij het nooit op de menukaart van een restaurant tegenkomt. In plaats daarvan wordt deze vis vermalen tot kattenvoer of verscheept naar de andere kant van de wereld. Andersom importeert Nederland allerlei vis- en vleessoorten uit het buitenland. Dit is onnodig en een bron van vervuiling vanwege het vervoer.
10. De transitie naar alternatieve, schone, duurzame energie, gericht op het welzijn van flora en fauna maar ook op het creëren van nationale autonomie.
11. Er zijn in Nederland veel te weinig groene gebieden ten opzichte van het aantal inwoners. Onder andere door remigratie van niet-Nederlanders kan er ruimte worden geschapen voor herbebossing.

Isengrim

Beste lezer, Erkenbrand verneemt het graag wanneer u goede ideeën of plannen heeft voor een gezondere leefomgeving. Laat het ons weten! Uw suggesties zijn zeer welkom!

 

Alle afbeeldingen zijn afkomstig van wikimedia.org